ငါသည္လမ္းခရီးျဖစ္၏။ သမၼာတရားလည္းျဖစ္၏။ အသက္လည္း ျဖစ္္၏။ (ေယာ ၁၄း၆) ..........
ပင္မစာမ်က္ႏွာဘီစီစီ အေၾကာင္းက်မ္းစာသင္ၾကားျခင္းတရားေဒသနာမ်ားေန  ့စဥ္ခြန္အားအဂၤလိပ္ - ျမန္မာ သမၼာက်မ္းစာ

"သစ္ပင္သံုးပင္"

 

 

 

 

တခါတုန္းက ေတာင္ေပၚသစ္ေတာရဲ ့ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ သစ္ပင္ငယ္ေလး သံုးပင္ ေပါက္ေနတာကိုေတြ ့႐ွိရပါသည္။

 

အဲဒီသစ္ပင္ငယ္ေလးသံုးပင္က သူတို ့ရဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နဲ ့အိပ္မက္မ်ား အေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးေနၾကပါသည္။

 

 

 

 

 

 

ပထမသစ္ပင္က ေျပာပါတယ္။ တေန ့မွာ ငါဟာ ဘုရင္မ်ားရဲ ့ရတနာေသတၱာျဖစ္လာျပီး၊ ငါ့့အထဲမွာ ေ႐ႊ၊ေငြ၊ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြနဲ ့အျမဲျပည္ ့ေနေၾကာင္း၊ ငါ့့အျပင္ဘက္က အသားလႊာကိုလည္း အထူးလွပစြာ ပံုေဖၚတန္ဆာဆင္ထားတာကို လူတိုင္းေတြ ့႐ွိလာၾက လိမ့္မယ္လို ့ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္။

 

 

ဒုတိယသစ္ပင္ကလည္း ေျပာျပန္တယ္။ တေန ့မွာ ငါဟာ ဘုရင္တကာနဲ ့မိဖုရားမ်ားကိုသယ္ေဆာင္သြားရတဲ့ အင္မတန္ခန္ ့ျငားထည္ဝါၾကီးမားတဲ့သေဘၤာၾကီးတစင္း ျဖစ္လာျပီး၊ ကမၻာၾကီးရဲ ့တေနရာကေန အျခားအစြန္း တေနရာထိ ပင္လယ္ျပင္အႏွံ ့ျဖတ္သန္းသြားနိဳင္လို ့ သူ ့ကိုစီးလာၾကတဲ့ လူအမ်ားဟာ သူ ့ရဲ ့ၾကံ ့ခိုင္တဲ့အင္ အားေၾကာင့္ လံုျခံဳမွဳကို ရၾကပါသတဲ့။

 

 

 

တတိယသစ္ပင္ကေတာ့ ဘယ္မွမသြားခ်င္ဘဲ ေတာင္ထိပ္သစ္ေတာထဲမွာဘဲ အ႐ွည္ဆံုး နဲ  ့အေျဖာင့္ ဆံုး သစ္ပင္ၾကီးတပင္အျဖစ္နဲ ့သာၾကီးထြားခ်င္ေၾကာင္း၊ လူေတြအားလံုးဟာ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ ႐ွိတဲ့သူ ့ကိုျမင္ၾကျပီး၊ သူ ့ရဲ ့အကိုင္းအဖ်ားေတြကို ဆက္လက္၍ေမွ်ာ္ၾကည္ ့တဲ့အခါ၊  မိုးေကာင္းကင္ ထက္မွာ႐ွိတဲ့ ဘုရား႐ွင္ကို သတိရလာနိဳင္ျပီး၊ ငါ ့ကိုလည္း ဘုရား႐ွင္နဲ ့အလြန္နီးကပ္စြာ ေရာက္႐ွိေန သူအျဖစ္ သိျမင္လာၾကလိမ့္မယ္။ သစ္ပင္တကာတို ့အထဲမွာလည္း ငါဟာအၾကီးက်ယ္ဆံုး သစ္ပင္ တပင္အျဖစ္ အမွတ္ရေနၾကလိမ့္မယ္လို ့့ေျပာျပန္ပါတယ္။

 

ဒီလိုနဲ ့ သူတို ့ရဲ ့အိပ္မက္ ဆႏၵေတြအတြက္၊ ဘုရားထံမွာ ဆုေတာင္းလာၾကတာ၊ ႏွစ္အတန္ၾကာေတာ့ သစ္ခုတ္သမားတဖြဲ ့ဟာ၊ သူတို ့သစ္ပင္ေတြစီကို ေရာက္လာၾကပါေရာတဲ့။

 

သစ္ခုတ္သမားတေယာက္ဟာ ပထမသစ္ပင္နားေရာက္ေတာ့ "ဒီသစ္ပင္ကုိၾကည္ ့ရတာ အသား အလြန္ေကာင္းလို ့ လက္သမားဆရာကို ေရာင္းခ်လွ်င္ ပိုေကာင္းလိမ့္မည္"ဟု စိတ္ကူးျပီး၊ သစ္ပင္ၾကီးကို ခုတ္ခ်ပါသတဲ့။ ပထမသစ္ပင္ကလည္း၊ လက္သမားဆရာအားျဖင့္ ငါဟာ ဘုရင့္ရတနာေသတၱာ ျဖစ္လာေတာ့မည္ဟုထင္ျပီး ေပ်ာ္ေနပါ သတဲ့။

 

ဒုတိယသစ္ပင္နားေရာက္လာတဲ့ သစ္ခုတ္သမားကလည္း "ဒီသစ္ပင္ကုိၾကည္ ့ရတာ အလြန္ခိုင္မည္ ့ပံုျဖစ္လို ့ သေဘၤာက်င္း ဆရာကိုေရာင္းခ်လွ်င္ ပိုေကာင္းလိမ့္မည္"ဟု စိတ္ကူးျပီး၊ သစ္ပင္ၾကီးကို ခုတ္ခ်ပါသတဲ့။ ဒုတိယသစ္ပင္ကလည္း သူဟာ အင္မတန္ ခန္ ့ျငားထည္ဝါၾကီးမားတဲ့ သေဘၤာၾကီးတစင္းျဖစ္လာဘို ့ လမ္းေပၚေရာက္လာျပီလို ့နားလည္ျပီး၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ေနပါ သတဲ့။

 

တတိယသစ္ပင္နားေရာက္လာတဲ့ သစ္ခုတ္သမားကိုျမင္ေတာ ့တတိယသစ္ပင္က ထိတ္လန္ ့သြားပါတယ္။ အေၾကာင္းက ေတာ့ သူခုတ္ခ်ခံရရင္၊ သူ ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မျပည္ ့ဝလာနိဳင္ေတာ့တာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။

 

ဒါေပမဲ့ အဲဒီသစ္ခုတ္သမားက "ငါ့အတြက္ေတာ့ ဘာသစ္ပင္ျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္ျဖစ္တာပါဘဲ၊ အေထြအထူးလုပ္ေဆာင္စရာ မ႐ွိ လို ့ ဒီသစ္ပင္ကိုဘဲယူမယ္" ဟုဆိုျပီး၊ တတိယသစ္ပင္ကို ခုတ္ပိုင္းခ်လိုက္ပါတယ္။

 

အဲသလိုနဲ ့ဘဲ ပထမသစ္ပင္ဟာ လက္သမားဆရာစီေရာက္လာေတာ့၊ တိရစ ၦာန္ေတြကိုေကြ်းဘို ့ ႏြားစား ခြက္အျဖစ္ ျပဳလုပ္ခံရျပီး၊ စပါးက်ီထဲမွာဘဲ ေကာက္႐ိုးေတြနဲ ့အတူထားျခင္းခံရပါတယ္။ သူဆုေတာင္းခဲ့ တာ ဒီလိုမ်ိဳး ျဖစ္လာဘိုု ့မဟုတ္ဘူးေလ။

 

 

ဒုတိယသစ္ပင္ဟာလည္း ေသးငယ္တဲ့ တံငါေလွကေလးအျဖစ္ ျဖတ္ေတာက္တည္ေဆာက္ျခင္းခံရ ပါတယ္။ သူ ့ရဲ ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ႐ွင္ဘုရင္ေတြ နဲ ့ မိဖုရားေတြကို သယ္ေဆာင္သြားမဲ့  ဧရာမ သေဘၤာၾကီးအျဖစ္ အိပ္မက္ အဆံုးသတ္သြားရပါေတာ့တယ္။

 

 

 

တတိယသစ္ပင္ကေတာ့ ၾကီးမားတဲ့သစ္တိုင္မ်ားအျဖစ္ ျဖတ္ေတာက္ခံရျပီး အေမွာင္ထဲမွာဘဲ သီးျခားထား ျခင္းခံရပါတယ္။

 

 

 

ဒီလိုနဲ ့ ႏွစ္မ်ားစြာၾကာလာေတာ့ သစ္ပင္ေတြဟာ သူတို ့ရဲ ့ အိပ္မက္ေတြကို ေမ့လာခဲ့ပါတယ္။

 

 

တေန ့မွာ အမ်ိဳးသားတဦးနဲ ့ကိုယ္ဝန္ေဆာင္အမ်ိဳးသမီးတဦးဟာ၊ သူတို ့႐ွိတဲ့ စပါးက်ီကို ေရာက္လာပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးက ကေလးေမြးဖြားခဲ့ျပီး၊ သူငယ္ကို ႏြားစားခြက္ထဲမွာထည္ ့သိပ္ထားပါတယ္။ အဲဒီ ႏြားစားခြက္ဟာ ပထမသစ္ပင္ကေန ျပဳလုပ္ထားတာျဖစ္တယ္ေလ။ အမ်ိဳးသားၾကီးက သူငယ္အတြက္ ပုခက္လုပ္ ခ်င္ေနတာ ဒီႏြားစားခြက္က အေတာ္ဘဲျဖစ္သြားတာေပါ့၊ အဲဒီကေလးသူငယ္ကို "ေယ႐ွဳ" လို ့ ေခၚေၾကာင္း သိလာရပါတယ္။

 

 

ပထမသစ္ပင္ဟာ ဒီအျဖစ္အပ်က္ရဲ ့အေရးၾကီးမွဳကို ခံစားမိျပီး၊ သူဟာ ေလာကမွာ အျမတ္ဆံုးရတနာကို ခ်ီပိုက္ထားမိပါလား လို ့ နားလည္သြားပါတယ္။

 

ေနာက္ႏွစ္မ်ားၾကာလာေတာ့ လူတစုဟာ ဒုတိယသစ္ပင္နဲ ့လုပ္ထားတဲ့ တံငါေလွကို စီးလာၾကပါ တယ္။ အဲသည္အထဲက လူတဦးဟာ ပင္ပမ္းျပီး အိပ္ေပ်ာ္လာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ ့ဘဲ ေလွစီးလာၾက ရာမွာ၊ ၾကီးမားတဲ့မုန္တိုင္းၾကီးတခုနဲ ့ဆံုေတာ့ ဒုတိယသစ္ပင္က၊ ေလွေပၚကလူေတြကို ကာကြယ္ ေပးနိဳင္ေလာက္တဲ့ခြန္အား သူ ့မွာမ႐ွိေၾကာင္း စဥ္းစားမိတယ္။ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့သူကို လူ ေတြက ဝိုင္းႏွိဳးၾကတယ္။ ထိုသူကို "သခင္ေယ႐ွဳ" လို ့ေခၚၾကတယ္။ သခင္ေယ႐ွဳက ထလာျပီး၊ "ျငိမ္ေလာ့"ဟု ဆိုလိုက္တာနဲ ့ မုန္တိုင္းၾကီး ျငိမ္သက္သြားပါတယ္။

 

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒုတိယသစ္ပင္က သူဟာ၊ ဘုရင္တကာတို ့ရဲ ့ဘုရင္ကို ေလွနဲ ့သယ္ေဆာင္လာပါ လားလို ့သိ႐ွိသြားပါတယ္။

 

 

ေနာက္ဆံုးေတာ့ တစံုတေယာက္ဟာ တတိယသစ္ပင္ကေနလုပ္ထားတဲ့ သစ္တိုင္ၾကီးကို လာသယ္ယူပါေတာ့တယ္။ သူဟာ လူေတြေလွာင္ေျပာင္ၾကတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးမွာ သစ္တိုင္ၾကီးကိုထမ္းလာရျပီး၊ ရပ္နားတဲ့အခါ၊ အဲဒီသစ္တိုင္မွာဘဲ သံမွိဳနဲ ့့႐ိုက္ခတ္ခံရျပန္ပါ တယ္။ အဲဒါတင္မကဘူး၊ ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ ေသတဲ့အထိ၊ ေလထဲမွာလႊင့္ထူထားျခင္းကိုပါ ခံရပါတယ္။

 

 

 

တနဂၤေႏြေန ့(ထေျမာက္ေတာ္မူရာေန ့)ေရာက္ေတာ့၊ တတိယသစ္ ပင္က သူဟာေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ အခုလိုမားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ နိဳင္ရေလာက္ေအာင္ခိုင္ခန္ ့ရျခင္းဟာ သစ္တိုင္ေပၚမွာ အေသ သတ္ျခင္းခံသြားျပီး၊ သံုးရက္ေျမာက္ေန ့မွာ ႐ွင္ျပန္ထေျမာက္ေတာ္ မူခဲ့တဲ့ "သခင္ေယ႐ွဳဘုရား" ေၾကာင့္သာျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ ဘုရား႐ွင္ နဲ ့့လည္း ပို၍ နီးကပ္လာေၾကာင္းကို သတိရဆင္ျခင္မိလာပါတယ္။

 

 

တခါတရံမွာ အရာရာဟာ သင္ျဖစ္ေစခ်င္သလိုျဖစ္မလာတဲ့အခါ၊  ဘုရား႐ွင္က သင့္အတြက္ အၾကံအစည္႐ွိေနတာကို သတိရလိုက္ ပါ။ မိမိရဲ ့အၾကံအစည္ကို ကိုယ္ေတာ္ထံ စိတ္ခ်အပ္ႏွံထားလိုက္ပါ က ၾကီးမားေသာဆုေက်းဇူးကို ခံစားရပါလိမ့္မည္။

 

သစ္ပင္တပင္စီဟာ သူတို ့စိတ္ကူးထားသကဲ့သို ့လိုခ်င္တာမ်ိဳးကိုရ႐ွိလာျခင္းမဟုတ္ဘဲ၊ သာ၍ၾကီးက်ယ္တဲ့ ပံုစံနဲ ့ရ႐ွိလာခဲ့ ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

ကၽြႏ္ုပ္တို ့အတြက္ ဘုရား႐ွင္၏အၾကံအစည္ေတာ္ကို ကၽြႏ္ုပ္တို ့သည္ အျမဲတမ္းသိနိဳင္စြမ္းမည္ မဟုတ္ပါ။

ေနာက္ဆံုးသိလာရတာကေတာ့ ကိုယ္ေတာ္႐ွင္၏အၾကံအစည္ေတာ္ဟာ ကြ်ႏ္ုပ္တို ့၏အၾကံအစည္နဲ ့မတူေပမဲ့၊ ကၽြႏ္ုပ္တို ့  အတြက္ အေကာင္းဆံုးဆိုတာပါဘဲ။

 

- ဦးမ်ိဳးဆန္း - (ဘာသာျပန္ပါသည္)

Translated from "The Story of the Three Trees"

***********************************************************************************************************************************************


 

TOP